از همان روزی که فرزندان ادم      زهر تلخ دشمنی در خونشان جوشید        ادمیت مرد، گرچه ادم زنده بود

از همان روزی که یوسف را برادرها به چاه انداختند        از همان روزی که با شلاق و خون دیوار چین را ساختند،            ادمیت مرده بوده بود

بعد دنیا هی پر از ادم شد و این اسیاب گشت و گشت       قرنها از مرگ ادم هم گذشت

         ای دریغ، ادمیت برنگشت

قرن ما روزگار مرگ انسانیت است، سینه دنیا ز خوبی ها تهیست

صحبت از پاکی مروت ابلهیست

صحبت از عیسی و موسی و محمد نابه جاست            قرن موسی چونبه هاست

مرگ اورا از کجا باور کنم ؟

من که از پژمردن یک شاخه گل، از نگاه ساکت یک کودک بیمار، از غم مرگ قناری درقفس، از غم یک مرد در زنجیر، حتی قاتلی بر دار

اشک در چشمان و بغضم در گلوست

     وندرین ایام زهرم در پیاله اشک و بغضم در گلوست          مرگ اورا از کجا باور کنم؟

صحبت از پژمردن یک برگ نیست، وای جنگل را بیابان می کنند، دست خون آلود را در پیش چشم خلق پنهان می کنند

هیچ حیوانی به حیوانی نمی دارد روا، انچه این نامردمان با جان انسان می کنند.

صحبت از پژمردن یک برگ نیست، فرض کن مرگ قناری در قفس هم مرگ نیست

فرض کن یک شاخه گل هم در جهان هرگز نرست، فزض کن جنگل بیابان بود از روز نخست.

          در کویری سوت و کور، در میان مردمی با این مصیبت ها صبور

صحبت از مرگ محبت، مرگ عشق

                                  گفتگو از مرگ انسانیت است

دومآ ممنون از کسی که به جای من پست قبلی رو اپ کرده. البته تقریبآ نمی دونم کیه ولی می خوام بدونه خودم راحتتر از دلم می تونم بنویسم. تا اینکه درباره عشقی که به وجودش اعتقادی ندارم اینطوری مطلب بنویسم.

بعدشم ببخشید اگر بی معرفت شدم اخه هزار و یک مشکل مهم داشتم و دارم. ممکنه الان هم وقت نشه به همه دوستای عزیزم سری بزنم.

اخه خونمون نقاشی بود و همه چیز به هم ریخته. در نتیجه من پناهنده شده بودم خونه خالم. درگیر کار چاپ کتاب هستم و داره گریم در می یاد

وقتی هم اومدم خونه طبق روال معموله که پسر عمه ام می یاد می گه می خوام فلان برنامه رو بریزم تو کامپیوترتون ما تا مدت ها کامپیوتر نداشتیم

پریشب هم ۴۰ نفر ادم رو پذیرایی کردیم و قرار بود دیروز بریم مسافرت که دوستای من از شهرستان اومدند پیشم و بعد از سه سال ندیدن هم به نظرتون ادم وقت می کنه کار دیگه ای انجام بده؟

بازم از درگیری هام بنویسم یا ببخشیدیدم؟

 خب، به خاطر شعر زیر:

   سیب سرخی به من داد،

     کلاغ سیاهی خواند.

           و من ذوق کردم که حوا شده ام و او ادم،

وبعد،

                              کرم کوچکی در دستم لولید.

                                             و دانستم، حواها همیشه فریب می خورند

    و برای اثبات نامردیشان همین بس که در مقابل قلب شکسته زنی احساس می کنند مردند.

**************************************

   عاشق که شدم دنیا یه بادکنک بزرگ شد و بالا رفت. اونقدر بالا رفت که به خورشید چسبید و ترکید.

   باید مواظب باشم دفعه بعد که عاشق می شم یه نخ سر دنیا ببندم که خیلی بالا نره.

 اخه می ترسم این بار هم یا گمش کنم یا بترکه!!!!!!!!!!!!!!!!

جالبیش اینه که تیکه هم به ادم می اندازند که اوردیمت اینجا رو ببینی ارزو به دل از دنیا نری!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

یه چیز دیگه که اصلا ربطی به موضوع بالا نداره. دوسه روز پیش یه چیزی خوندم که نمی دونم چرا اینقدر تکونم داد:

شیطان خطاب به انسان می گوید:

من به تو سجده نکردم روزگارم این شد.

وای به حال تویی که به خدا سجده نمی کنی!

جمله بندیش احتمالآ این نبود. ولی به خدا مفهومش همین بود.